Bazı rüyalardan hiç uyanmak istemiyorum.
Rüyanın rüya olduğunu anlayamadığım zamanlarda, uyandığımda rüyama devam etmek istiyorum.
Ama bu mümkün değil.
En azından bu teknolojiye sahip değilim. Ya da yeteneğe...
Ara ara nöbetler geçiriyorum.
Hatırlama nöbetleri. Özlem, hasret nöbetleri.
Çıkması oldukça zor olanlardan...
Ergen zamanlarıma geri mi dönüyorum tam kestiremiyorum.
Fakat yüzde yüz emin olduğum bir şey var ki;
Yazmak bana iyi geliyor.
Bir ara kendi blog sitemi oluşturmalıyım.
Dün gece seni rüyamda gördüm.
Ya da geçtiğimiz sabah demeliyim.
Rüyamda bile sana sahip değilim. Senin değilim.
Ama seninle olabilme ihtimali bile uyanmamak için yeterli bir neden.
Uyandığımda
Uyandığımda her şey paramparça olmuş
Yatağımda öylece tavana bakıyorum.
Elimden gelen hiçbir şey yok.
Uzunlukta saçımla yarışan sakalım bile dalga geçiyor benimle.
Evlen baskısından hiç bahsetmeyeceğim.
Bir çok hayalim var.
Dünyayı değiştirmek gibi.
Hayal.
Keşke hepsi gerçek olamasa da
Sen gerçek olabilsen...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder