olayın tam ortasından
siyah beyaz değil, renkli
tanıdık yüzler
özlem gidermece
insan özlüyor bazen
farklı semtler, farklı şehirler, farklı dünyalar
hava bir aydınlık, bir karanlık
güneş bir batmış, bir açmış
hüzün dolu çoğu zaman
hemen yanında duruyor
farklı şeyler konuşuyorsunuz
aslında hiç konuşmuyor, susuyorsunuz
sigaradan öyle bir çekiş ki
hemen yanında duruyor, dokunamıyorsun
iki yabancı gibi
sanki birbirine bütünleşmiş yatmamışsın
sanki terminalde dakikalarca kopamamışsın
sanki onu izlemekten kahvaltı yapamamış, gece onu koklamaktan uyuyamamışsın
sanki hasta hasta ona sarılmamışsın
beraber yüzlerce fotoğraf çekmemişsin
kısa gölün buz gibi sisini yememişsin
sanki küçük kulübende, küçük yatağında ve küçük odanda aşk yapmamışsın gibi
onunlayken hiç bitmesini istemediğin bir rüyaya dalmamışsın gibi
öylece duruyor ki
dumanıyla beraber içine çekmek istiyorsun

iki yabancı gibi
öyle acı veriyor ki...